blom

Ut Wiktionary

Ynhâld 1 Frysk 1.1 Haadwurd 1.1.1 Besibbe wurden 1.1.2 Oersettings

Frysk

Haadwurd

• blom g (meartal blommen, ferlytsingswurd blomke)

1. part fan plant, faak mei prachtige foarm en kleuren, mei de fuortplantparten fan de plant.

Besibbe wurden

• Oflaat: blommesee

Oersettings

• Noardfrysk: Blööm
• Sealterfrysk: Bloume

• Albaansk: lule ^(sq)
• Baskysk: lore ^(eu)
• Bretonsk: bleuñv ^(br)
• Deensk: blomst ^(da)
• Dútsk: Blume ^(de)
• Esperanto: floro ^(eo)
• Finsk: kukka ^(fi)
• Fjetnameesk: hoa ^(vi), bông ^(vi)
• Frânsk: fleur ^(fr)
• Hongaarsk: virág ^(hu)
• Ido: floro ^(io)
• Iersk: bláth ^(ga)
• Ingelsk: flower ^(en)
• Italjaansk: fiore ^(it)
• Katalaansk: flor ^(ca)
• Kroätysk: cvijet ^(hr)
• Latynsk: flos ^(la)
• Nawatl: xochitl ^(nah)
• Nederlânsk: bloem ^(nl)
• Noarsk: blomst ^(no)
• Papiamentsk: flor
• Plat: bloum ^(nds)
• Poalsk: kwiat ^(pl)
• Portugeesk: flor ^(pt)
• Roemeensk: floare ^(ro)
• Slowaaksk: kvet ^(sk)
• Spaansk: flor ^(es)
• Sweedsk: blomma ^(sv)
• Toroko: papah
• Turksk: çiçek ^(tr)
• Welsk: blodyn ^(cy)