nominative

Frysk

Eigenskipswurd

• nominative g

1. (g-foarm fan nominatyf)

Ingelsk

Eigenskipswurd

• nominative ^(en)

1. nominatyf - it ûnderwerp oantsjuttend.

Utspraak

• YFA: /ˈnɑːm.nə.tɪv/

Komôf

• Latynsk: nominativus ^(la): nominatyf.

Oersettings

• Arabysk: مَرْفُوع ^(ar)
• Dútsk: Nominativ ^(de)
• Faeroersk: hvørfals ^(fo)
• Finsk: nimitetty ^(fi)
• Fjetnameesk: danh sách ^(vi)
• Frânsk: nominatif ^(fr)
• Gryksk: ονομαστική ^(el)
• Ido: nominativo ^(io)
• Yslânsk: nefnifalls- ^(is)
• Italjaansk: nominativo ^(it)
• Katalaansk: nominatiu ^(ca)
• Latynsk: nominativus ^(la)
• Nederlânsk: nominatief ^(nl)
• Poalsk: mianujący ^(pl)
• Russysk: именительный ^(ru)
• Spaansk: nominativo ^(es)
• Sweedsk: nominativ ^(sv)

Haadwurd

• nominative ^(en)

1. nominatyf - nammefal dy't it ûnderwerp oantsjut.

Utspraak

• YFA: /ˈnɑːm.nə.tɪv/

Oersettings

• Arabysk: حَالةُ الرَّفْع ^(ar)
• Dútsk: Nominativ ^(de)
• Faeroersk: hvørfall ^(fo)
• Finsk: nominatiivi ^(fi), nominatiivi sijamuoto ^(fi)
• Fjetnameesk: danh sách ^(vi)
• Frânsk: nominatif ^(fr)
• Gryksk: ὀνομαστική ^(el)
• Hebrieusk: נושא ^(he)
• Ido: nominativo ^(io)
• Yslânsk: nefnifall ^(is)
• Katalaansk: cas nominatiu ^(ca)
• Latynsk: casus nominativus ^(la)
• Nederlânsk: eerste naamval ^(nl), nominatief ^(nl)
• Poalsk: mianownik ^(pl)
• Russysk: именительный падеж ^(ru)
• Sloveensk: imenovalnik ^(sl)
• Slowaaksk: prvý pád ^(sk), nominatív ^(sk)
• Spaansk: caso nominativo ^(es)

Ynterlingua

Eigenskipswurd

• nominative ^(ia)

1. nominatyf - it ûnderwerp oantsjuttend.

• Ingelsk: nominative ^(en)