sêge

Frysk

Haadwurd

• sêge g (meartal sêgen)

1. folksferhaal dêr't in skiedkundich as boppenatuerlik foarfal yn beskreaun wurdt, as dat in ferklearring jout foar in geografyske as natuerlike bysûnderheid.

Oersettings

• Dútsk: Sage ^(de)
• Flaamsk: sage
• Ingelsk: saga ^(en)
• Italjaansk: saga ^(it)
• Lúksemboarchsk: Seechen ^(lb)
• Nederlânsk: sage ^(nl)

Besibbe wurden

• Besibbe: heldedicht, reuzeteltsje

Sjoch ek

• Wikipedy-side - sêge.