witte

Frysk

Tiidwurd

• witte
• nammefoarm: witte; doelfoarm: witten
• notiid - iental: 1 wit, 2 witst, 3 wit; meartal: witte;
• doetiid - iental: 1, 3 wist, 2 wist; meartal: wisten;
• mulwurd - fuortsettend: wittend (wittende); ôfslutend: witten (wittene).
• hjittend: wit; hjittende doetiid: wist.

1. kennis fan hawwe.
2. meartal notiid fan 1.

Besibbe wurden

• Synonimen: wite

Oersettings

1:

• Dútsk: wissen ^(de)
• Fjetnameesk: biết ^(vi)
• Frânsk: savoir ^(fr)
• Ingelsk: know ^(en)
• Italjaansk: sapere ^(it)
• Kosa: ukwazi ^(xh)
• Nederlânsk: weten ^(nl)
• Roemeensk: ştie ^(ro)
• Russysk: знать ^(ru)
• Spaansk: saber ^(es)

Nederlânsk

Eigenskipswurd

• witte ^(nl) m,f (û wit)
• fergrutsjende trep wittere ^(nl)
• oertreffende trep witste ^(nl)

1. m- en f-foarm fan wit.