rêch

Frysk

Haadwurd

• rêch g (meartal rêgen, ferlytsingswurd rêchje) ^1980 2015

1. (anatomy) lang efterdiel fan 'e romp fan minske of in dier.
2. efterkant fan in foarwerp.

Utspraak

• YFA: /rɛːx/

Komôf

• Aldfrysk hreg(g), fan Oergermaansk *hrugja-, faaks besibbe oan Latynsk crux ‘krús’. Lyksa Ingelsk ridge ‘richel, berchkaam, nakke’, Platdútsk Rügg en Sweedsk rygg.

Oersettings

1:

Albaansk: shpinë f Dútsk: Rücken m Finsk: selkä Frânsk: dos m Gryksk: πλάτη (pláti) f Ingelsk: back Yndonesysk: punggung Italjaansk: dorso m Nederlânsk: rug g Plat: Rügg m Spaansk: dorso m Turksk: sırt

Besibbe wurden

• Njonkenfoarm: rich

Sjoch ek

• Wikipedy-side - rêch.