sels

Frysk

Bywurd

• sels ^1980 2015

1. tsjin 'e ferwachting yn, oars as men tinke soe.
2. ek noch.

Utspraak

• YFA: /sɛls/

Komôf

• Lienwurd mei assimilaasje fs > s út Nederlânsk zelfs, of lyksa foarme, dat wol sizze in ferstienne genityffoarm *selves fan it Aldfryske omnamwurd self, selva.

Besibbe wurden

• Njonkenfoarms: selst

Oersettings

1:

Nederlânsk: zelfs (nl)

Omnamwurd

• sels ^1980 2015

1. (efter persoansnammen en omnamwurden) yn eigen persoan.
2. (efter wurden dy't in saak neame) yn tsjinstelling mei it bykommende of wat oars.

Utspraak

• YFA: /sɛls/

Komôf

• Troch assimilaasje v(e)s > s út Aldfrysk selves, meartal fan self, selva (wêrút de argaïsmen selve, selm(e), salm(e)), út Oergermaansk *selba(n)-, dat tebekgiet op Yndo-Jeropeesk *se-l-bʰo-, foarme út 'e omnamwurdlike stam se-, dêr't ek Latynsk sē, sibi ‘him-, har(sels)’, Aldgryksk sphi(n) ‘him-, har(sels); harren’, Aldtsjerkeslavysk sę, sebė̌ en Aldprusysk sien, sin, sebbei ta hearre.

Besibbe wurden

• Njonkenfoarms: selst, salm
• Gearstald: bysels, fansels

Oersettings

1:

Ingelsk: self (en) Nederlânsk: zelf (nl)