sin

Frysk

Haadwurd

• sin g (meartal sinnen, ferlytsingswurd sintsje) ^1980 2015

1. elk fan 'e fermogens om waar te nimmen
2. betsjutting, miening dêr't eat yn opfette wurde moat
3. (grammatika) rige syntaktysk oardere wurden dy't in ôfrûne gedachte útdrukke.

Utspraak

• YFA: /sɪn/

Komôf

• Aldfrysk sin, fan West-Germaansk *sinna-, ferbaalabstraktum by *sinnan-, dêr't it tiidwurd sinne út stammet; fierder sjoch dêre. Lyksa Nederlânsk zin en Plat/Dútsk Sinn.

Oersettings

3: op himsels steande taalutering

Dútsk: Satz m Esperanto: frazo Finsk: virke Frânsk: phrase f Gryksk: πρόταση (prótasi) f Ingelsk: sentence Ynterlingua: phrase Italjaansk: frase f Japansk: 文章 (ぶんしょう, bunshō) Latynsk: sententia f Nederlânsk: volzin m Oekraynsk: ре́чення (réčennja) û Plat: Satz m Portugeesk: oração f Russysk: предложе́ние (predložénije) û, фра́за (fráza) f Spaansk: oración f Sweedsk: mening g

Besibbe wurden

1:

Synonimen: betsjutting. Underbegripen: bysin, haadsin.

Sjoch ek

• Wikipedy-side - sin.