skeaf

Weetskeaven

Frysk

Haadwurd

• skeaf g (meartal skeaven, ferlytsingswurd skeafke) ^1980 2015

1. (lânbou) byinoar bûne bondel raaien of oare ôfmeande gewaaksen.

Utspraak

• YFA: /ˈskɪ.əf/

Komôf

• Oergermaansk *skauba-, faaks besibbe oan Servokroätysk čȕpa ‘prûk hier’. Lyksa Ingelsk sheaf, Nederlânsk schoof, Plat Schoof, Súd-Dútsk Schaub ‘striebondel’ en Deensk skæv ‘bondel terms fan in slachte dier’.

Besibbe wurden

• Njonkenfoarms: skeau, skeauwe
• Gearstald: flaaksskeaf, hjouwerskeaf, roggeskeaf, strieskeaf, weetskeaf

Oersettings

1: byinoar bûne bondel ôfmeande raaien

Deensk: neg û Dútsk: Garbe f Frânsk: gerbe f Ingelsk: sheaf Italjaansk: covone m Nederlânsk: garf g, schoof g Plat: Schoof m, Garv f Poalsk: snop m Russysk: сноп (snop) m, вяза́нка (vjazánka) f Spaansk: gavilla f Sweedsk: kärve g

Sjoch ek

• Wikipedy-side - skeaf.