skuorre

Frysk

Haadwurd

• skuorre g (meartal skuorren, ferlytsingswurd skuorke) ^1980 2015

1. (lânbou) bygebou by in hûs of in boerepleats om fjildfruchten, lânbouprodukten en ark yn op te slaan

Utspraak

• YFA: /ˈsku̯orə/

Komôf

• Aldfrysk skūre, út Oergermaansk *skūr(j)ō-, dat weromgiet op Yndo-Jeropeesk *skuH-ro-, útwreiding fan 'e woartel *(s)keuH- ‘bedekke, beklaaie’. Lyksa Platdútsk Schüür, Nederlânsk schuur en Dútsk (gewest.) Scheuer.

Oersettings

1:

Dútsk: Scheune f Frânsk: grange f Ingelsk: barn Nederlânsk: schuur Plat: Schüür f, Schüün f Spaansk: granero m

Tiidwurd

• skuorre ^1980 2015
• nammefoarm: skuorre; doelfoarm: skuorren
• notiid - iental: 1 skuor, 2 skuorst, 3 skuort; meartal: skuorre;
• doetiid - iental: 1, 3 skuorde, 2 skuordest; meartal: skuorden;
• mulwurd - fuortsettend: skuorrend (skuorrende); ôfslutend: skuord.
• hjittend: skuor; hjittende doetiid: skuorde.

1. in skuor, skuorren krije.
2. troch te lûken in skuor meitsje yn.
3. troch te lûken yn stikken ferpartsje
4. mei krêft los- of ôflûke
5. domdryst en hurd ride (mei in auto, motor)
6. in pynlike, flymjende gewaarwurding hawwe
7. jachtich, rûch, sûnder oerlis wurkje
8. (fan greide) troch omploegjen ta boulân meitsje omploegje

Komôf

• Lienoersetting fan Nederlânsk scheuren of Platdútsk schören; ôflieding út skuor.

Besibbe wurden

• Synonimen: skjirje, roppe, rite, write
• Oflaat: ferskuorre

Oersettings

1:

Nederlânsk: scheuren