spraak

Frysk

Haadwurd

• spraak g (meartal spraken, ferlytsingswurd spraakje) ^1980 2015

1. it sprekken.
2. fermogen om te sprekken, praten.
3. wize fan sprekken.

Utspraak

• YFA: /spraːk/

Komôf

• Dûblet fan sprake; lienwurd út it Nederlânsk. Ferfanging fan Aldfrysk sprēke, sprētse ‘taal; spraak’ (wêrút Noardfrysk spriik, spriak, spräke).

Besibbe wurden

• Synonimen: praat
• Oflaat: breedsprakich, spraakleas
• Gearstald: frijspraak, ynspraak, ôfspraak, rjochtspraak, spraakfermogen, spraakgebrek, spraakgebrûk, spraakklank, spraaklear, spraaklûd, spraakorgaan, tsjinspraak, útspraak

Oersettings

1: it sprekken

Noardfrysk: spräke (frr), spriik (frr), spriak (frr) Sealterfrysk: Sproake (stq) Afrikaansk: spraak (af) Bulgaarsk: го́вор m (góvor), реч f (reč) Deensk: tale g Dútsk: Sprache (de) Estsk: kõne (et) Finsk: puhe (fi) Fjetnameesk: ngôn ngữ (vi), lời nói (vi) Frânsk: parole f Gryksk: λόγος m (lógos) Hongaarsk: beszéd (hu) Ingelsk: speech (en) Yslânsk: tal û Italjaansk: parola f Japansk: 話 (はなし, hanashi) Katalaansk: parla f Latynsk: dictio f, locutio f Letsk: runa f Litouwsk: šneka f Nederlânsk: spraak (nl) Noarsk: tale m Plat: Spraak f Poalsk: mowa f Portugeesk: fala f Roemeensk: vorbire f Russysk: речь f (rečʹ) Sineesk: 說話 (shuōhuà) Sloveensk: govor m Slowaaksk: reč f Spaansk: habla f Sweedsk: tal û Tsjechysk: řeč f Turksk: konuşma (tr) Welsk: lleferydd f

Sjoch ek

• Wikipedy-side - spraak.