taheaksel

Frysk

Haadwurd

• taheaksel û (meartal taheaksels, ferlytsingswurd taheakseltsje) ^1980 2015

1. (taalkunde) net-selsstannich elemint dat, as it efter, yn of foar in grûnwurd set wurdt, in nij wurd of nije wurdfoarm makket
2. taheakke

Utspraak

• YFA: /ˈtajɛksl̩/

Komôf

• Lienoersetting fan Nederlânsk toevoegsel.

Besibbe wurden

• Synonimen: affiks
• Underbegripen: efterheaksel, foarheaksel, ynheaksel

Oersettings

1:

Dútsk: Affix (de) û, Zusatzsilbe (de) f Frânsk: affixe (fr) m Ingelsk: affix (en) Italjaansk: confisso (it) m Nederlânsk: toevoegsel (nl) û Poalsk: zrostek (pl) m Spaansk: afijo (es) m