takke

Takken (skift 1) fan in dinnebeam

Frysk

Haadwurd

• takke g (meartal takken, ferlytsingswurd takje) ^1980 2015

1. (plantkunde) houtich sydútsprútsel oan in beam of oare plant.
2. takkebosk.
3. (genealogy) part fan in famylje dat fuortkommen is út ien fan in oantal bruorren of susters, foarsafier't se nammedrager binne.
4. (taalkunde) taal dy't mei oare talen út ien selde stamtaal fuortkommen is.
5. takkefoarmige útrinner fan hartehoarnen.
6. jierring op in kowehoarn.
7. útstekkend puntich diel oan ûnderskaat ark.
8. puntich útsteksel oan blêdrânen fan planten.
9. (ferlytsing) takkelige stripe boardbân as fersiering.

Utspraak

• YFA: /ˈtakə/

Komôf

• West-Germaansk *takkan-, troch nivellearring út Oergermaansk *tōgō (genityf *takkaz), dat weromgiet op Yndo-Jeropeesk *déHgʰ-ōn (genityf *dHgʰ-n-ós), dêr't ek Albaansk degë ‘beamtakke’ ta heart. Lyksa Ingelsk tack ‘kopspiker, punêze’, Nederlânsk tak en Platdútsk Tack.

Besibbe wurden

• Synonimen: tûke, takkel

Oersettings

1:

Deensk: gren g Dútsk: Ast (de) m Frânsk: branche (fr) f Yndonesysk: dahan, batang Ingelsk: branch (en) Italjaansk: ramo (it) m Nederlânsk: tak (nl) m Persysk: شاخِه‎‎ (fa) (šāxe), شاخ‎‎ (fa) (šāx) Plat: Ast (nds) m, Tack m Poalsk: gałąź f Sineesk: 支 (zhī) Spaansk: rama (es) f Sweedsk: gren g Taisk: กิ่ง (ging)

Sjoch ek

• Wikipedy-side - takke.