moanne

Frysk

Haadwurd

• moanne g (meartal moannen)

1. ien fan tolve parten fan in jier.

Besibbe wurden

• Gearstald: moanneabonnemint, moannebalâns, moanneberjocht, moanneblêd, moannesifer, moannejild, moannekalinder, moannelean, moannerekken, moanneroas, moanneferslach.

Oersettings

• Bretonsk: miz ^(br), mizvezh ^(br)
• Dútsk: monat ^(de)
• Esperanto: monato ^(eo)
• Estsk: kuu ^(et)
• Finsk: kuukausi ^(fi)
• Fjetnameesk: tháng ^(vi)
• Frânsk: mois ^(fr)
• Heechsorbysk: měsac
• Hongaarsk: hónap ^(hu)
• Iersk: mí ^(ga)
• Ingelsk: month ^(en)
• Italjaansk: mese ^(it)
• Katalaansk: mes ^(ca)
• Nederlânsk: maand ^(nl)
• Oekraynsk: місяць ^(uk)
• Poalsk: miesiąc ^(pl)
• Portugeesk: mês ^(pt)
• Sloveensk: mesec ^(sl)
• Slowaaksk: mesiac ^(sk)
• Spaansk: mes ^(es)
• Sweedsk: månad ^(sv)
• Turksk: ay ^(tr)

De planeet Jupiter mei de moanne Ganymedes.

Haadwurd

• moanne g (meartal moannen; ferlytsingswurd moantsje)

1. natuerlike satelyt dy't om in planeet hinne draait.

Komôf

• Aldfrysk: mona
• Germaansk: mænon

Besibbe wurden

• Gearstald: moannesyklus, moannejier, moanneljocht, moannenacht, moanneskyn.

Oersettings

• Afrikaansk: maan ^(af)
• Frânsk: lune ^(fr)
• Ingelsk: moon ^(en)
• Nederlânsk: maan ^(nl)