Wikiwurdboek:Glossarium
test
A
[bewurkje]- ablaut
- Regelmjittige ôfwikseling fan beskate woartelfokalen yn etymologysk besibbe wurden
- anglisisme
- In barbarisme ûntliend oan it Ingelsk.
- argaïsme
- In âlderwetsk oandwaand wurd of oandwaande taalutering(en), foaral mei sin brûkt as stylmiddel.
- assimilaasje
- It alhiel of foar in part gelyk-wurden fan twa neistlizzende bylûden. (foar disimilaasje oer)
B
[bewurkje]- barbarisme
- Wurd ûntliend oan in frjemde taal, dy't as stridich mei it karakter fan de eigen taal sjoen wurdt. (Sûnder it stridige karakter wurdt it in lienwurd neamd.)
D
[bewurkje]- Fan as relatearre oan in dialekt.
- Taalkundich net standert.
- disimilaasje
- Ferskynsel dat fan twa gelikense, koart opinoar folgjende bylûden ien wizige wurdt. (foar assimilaasje oer)
- dûblet, dûbelfoarm
- Tal wurden út deselde taal dy't etymologysk lykweardich binne.
F
[bewurkje]- ferlytsingswurd
- Wurd mei in ferlytsingsútgong, dat de troch it haadwurd oanjûne saak as lyts(er) foarstelt.
- folksetymology
- Ferfoarming fan frjemde of net-begrepen wurden, op sa'n wize dat se op fertroude, bekende wurden begjinne te lykjen.
- frisisme
- In barbarisme ûntliend oan it Frysk, benammen yn it Nederlânsk.
- frollânsk
- Wurden of sinnen dy't in healslachtige oersetting, ferfrysking of ferhollânsking ûndergien hawwe, sadat net dúdlik is hokfoar doeltaal brûkt wurdt.
G
[bewurkje]- gearstalling (ek wol gearsetting, kompositum)
- Wurd dat troch ferbining fan twa of mear besteande wurden foarme is.
H
[bewurkje]- hollanisme
- In barbarisme ûntliend oan it Hollânsk as Nederlânsk.
I/Y
[bewurkje]- yntransityf
- Lykhâldend: dêr't gjin saaklik foarwerp mei ferbûn wurde kin.
L
[bewurkje]- lienbetsjutting
- Wurd dêr't in oare (twadde) betsjutting fan ûntliend is oan in oare taal.
- lienoersetting
- Wurd dat út in oare taal komt en letterlik oerset is yn de ûntfangende taal.
- lûdneibauwend
- It lûd (klank) fan eat werjaand, neidwaand
N
[bewurkje]- neologisme (ek wol nijfoarming)
- Wurd of oar taalelemint, dat nij is of in nije betsjutting krigen hat.
O
[bewurkje]- ôflieding
- Wurd dat troch oanhechting fan taheaksels of troch lûdferwikseling foarme is.
S
[bewurkje]- sprektaal
- Wurden dy't ornaris net opskreaun wurde. (foar skriuwtaal oer)
T
[bewurkje]- transityf
- Oerbringend: dêr't in saaklik foarwerp mei ferbûn wurde moat.
U
[bewurkje]- ûnbrûk, ûngebrûklik
- Wurden 'yn ûnbrûk' wurde hjoeddeis net mear brûkt of begrepen.