bonke

Frysk

Haadwurd

• bonke g (meartal bonken, ferlytsingswurd bonkje) ^1980 2015

1. (anatomy) it tichte, healstive, poreuze, ferkalke bynweefsel dat it grutste part fan it bonkerak fan de measte wringedieren foarmet.
2. in stik fan it bonkerak.

Utspraak

• YFA: /boŋkə/

Besibbe wurden

• Synonimen: bien, graat
• Gearstald: fiskbonke

Oersettings

1:

Dútsk: Knochen (de) Frânsk: os (fr) Gedaged: dog Ingelsk: bone (en) Italjaansk: osso (it) Nederlânsk: been (nl), bot (nl), knook (nl) Spaansk: hueso (es) Sweedsk: ben (sv)

Sjoch ek

• Wikipedy-side - Bonke (skelet).