huning

Ut Wiktionary
Jump to navigation Jump to search
Huning

Frysk

Haadwurd

  • huning g (meartal hunings1879 1945 1980 2015
  1. swiete substânsje dy’t troch bijen makke wurdt út de nektar fan blommen.

Oersettings

Besibbe wurden

Sjoch ek