kâld

Frysk

Eigenskipswurd

• kâld û (teffens bywurdlike bepaling, bûging kâlde) ^{1879 1945 1980 2015}
• meartrime kâlder
• measttrime kâldst
• partityf kâlds

1. net waarm, fris, koel.

Utspraak

• YFA: /kɔːt/

Komôf

• Aldfrysk kald, fan Oergermaansk *kaldaz, ôfslutend mulwurd by it tiidwurd *kalan- ‘kâld meitsje, frieze’ (wêrút Aldingelsk calan en Yslânsk kala), dat weromfiert op Yndo-Jeropeesk *gólH-e-, de o-trep fan 'e woartel *gel-, dêr't û.o. Latynsk gelū ‘kjeld, foarst’, Litousk gelmenis, gelumà ‘grutte kjeld’ en Russysk (ferâld.) gólot' ‘tinne iislaach’ ta hearre.

Oersettings

1:

Afrikaansk: koud Albaansk: ftohtë Asturysk: friú Basjkiersk: hotza Deensk: forkølelse Dútsk: kalt Esperanto: malvarma Estsk: külm Finsk: kylmä Frânsk: froid m, froide f Friûlysk: frêt Galisysk: frío Iersk: fuar Ingelsk: cold Italjaansk: fredda Katalaansk: fred Latynsk: frigidus Napolitaansk: friddo Nederlânsk: koud Papiamentsk: friu Poalsk: zimno Portugeesk: frio Roemeensk: frig Sisilysk: friddu Spaansk: frío Sweedsk: kall Tsjechysk: studený

Besibbe wurden

1:

Tsjinoersteld: hjit, waarm. Gearstald: kâldbloedich. Besibbe: kjeld.