hjit

Ut Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

Frysk

Eigenskipswurd

  • hjit û (teffens bywurdlike bepaling, bûging hjitte1879 1945 1980 2015
  • meartrime hjitter
  • measttrime hjitst
  • partityf hjits
  1. tige waarm.

Besibbe wurden

Tiidwurd

  • hjit 1879 1945 1980 2015
  1. earste persoan iental notiid fan hjitte.
  2. tredde persoan iental notiid fan hjitte.
  3. ôfslutend mulwurd fan hjitte.
    • Ik bin hjit en meld my hjir.
    • Sûnt de tiid dat de stêd fallyt sloech hat dy ""Earem Dokkum" hjit.
  4. hjittende foarm fan hjitte.

Besibbe wurden