kaak

Minsklike (ûnder)kaak (sydantlit).

Frysk

Haadwurd

• kaak g (meartal kaken, ferlytsingswurd kaakje) ^1980 2015

1. (anatomy) part fan de plasse dêr't it fiedsel mei bewurkje wurdt ear't it yn de spisfertarring bedarre.

Utspraak

• YFA: /kaːk/

Komôf

• Lienwurd út it Nederlânsk.

Besibbe wurden

• Synonimen: tsjeak, kake.
• Gearstald: boppekaak, kaakbonke, ûnderkaak
• Parten: tosken.

Oersettings

1:

Dútsk: Kiefer (de) Esperanto: makzelo (eo) Frânsk: mâchoire (fr) Ingelsk: jaw (en) Katalaansk: mandíbula (ca) Koreaansk: 턱 (ko) Nederlânsk: kaak (nl) Poalsk: żuchwa (pl) Portugeesk: mandíbula (pt) Russysk: челюсть (ru) Spaansk: mandíbula (es) Sweedsk: käke (sv) Turksk: çene (tr)

Sjoch ek

• Wikipedy-side - kaak.

Nederlânsk

Haadwurd

• kaak g (meartal kaken, ferlytsingswurd kaakje û)

1. kaak.